piątek, 19 maja 2017

10 faktów i jeszcze coś czyli bajka o Dalii ...

 WSTĘP

Bajka będzie nie długa nie krótka ... tyle co 10 faktów...no ...chyba że wymknie się z pod kontroli i zacznie żyć własnym życiem - za ten fakt autor nie odpowiada , gdyż życie jest zbyt nieprzewidywalne


ROZDZIAŁ I



A było to tak :
Za górami , za lasami , za morzami i dolinami...
hmmm a może jednak nie tak... 
od nowa
Pewnego razu na Dzikim Zachodzie ....
stop- korekta...jeszcze raz...
Pewnego dnia na Dzikim Zachodzie zamieszkała Dalia , TAK ...tak właśnie było .
Dalia lubiła spokój, góry  i przyrodę , a dzięki znajomości z pewnym wpływowym wodzem Indian  spełniło się jej marzenie . W najbardziej pięknym i niezwykłym prezencie bez okazji , otrzymała piękne siedlisko z pięknym luksusowym wigwamem na środku pola , nieopodal pasły się piękne dzikie łaciate konie a gdzie okiem sięgnąć rozpościerała się piękna cudowna przestrzeń nieskalana żadnym dymiącym kominem .
Ten wielce hojny, szlachetny i sprawiedliwy Indianin był jednym z wodzów przewodniczących -  Federacji Zjednoczonych Plemion Indiańskich o wdzięcznej nazwie " W kupie siła - nie damy się bladym twarzom i już "  -  a jego imię brzmiało Winnetou ( w tłumaczeniu z indiańskiego -  Płonąca Woda  )
Winnetou i Dalia znali się już od dziecka, to znaczy Dalia znała Winnetou od dziecka bo dzielny Indianin który już wtedy był pełnoletnim wodzem , niestrudzenie przecierał szlaki ku zjednoczeniu swego narodu i współpracy pomiędzy narodami a dziecięca Dalia podziwiała go za jego odwagę i szlachetność. Zaczytywała się w zapiskach reporterskich Karola Maya który z pierwszej ręki relacjonował jego poczynania a także oglądała transmisje na żywo przedstawiające niezwykłe przygody wodza i jego przyjaciela o ciężkim do wymówienia przydomku  Old Shatterhand (w tłumaczeniu Grzmiąca Ręka).
Old S. - budząca respekt Grzmiąca Ręka , był białą twarzą pochodzącą z tzw. Europy, starego kontynentu gdzie mieszkały same blade twarze , no prawie same... w każdym razie zdecydowana większość bladych twarzy . Całe to zamieszanie  zaczęło się właśnie tam, za sprawą niejakiego Kolumba ,który uparł się aby odkrywać nowe ziemie. Ostatecznie zamiast dopłynąć do upragnionych  Indii - Kolumb niespodziewanie  odkrył nowy kontynent i jego czerwonoskórych mieszkańców. Cały szczęśliwy wylądował na ziemiach Indian, którzy wtedy jeszcze nie nazywali się Indianami bo przecież nie mieszkali w Indiach tylko u siebie . Prawdziwi Indianie mieszkali sobie całkiem gdzie indziej i wcale nie zwali się Indianami tylko hindusami . Ogólnie to nieco dziwna historia  i inna bajka...

A na nowy kolumbowy kontynent poczęli napływać hurtem coraz to nowi bladzi osadnicy ,którym wszędzie  było za ciasno i wciąż szukali nowych miejsc , lekceważyli przy tym sobie  fakt,  że te nowe dla nich miejsca były już przecież zamieszkane i dla rdzennych mieszkańców były bardzo stare.  Blade twarze nie znały umiaru i nie respektowały żadnych świętości, chyba ze ich własne .
Nie ma się więc co dziwić ze Indianie , potężnie już zezłoszczeni bezczelnością przybyszów - wzięli się i zjednoczyli, pokazując bez ogródek kto rządzi na ich własnym terenie ...stanęli ramię w ramię, pióropusz przy pióropuszu i przemówili jednym potężnym głosem.  W rezultacie powstała  Federacja Zjednoczonych Plemion Indiańskich o  wdzięcznej nazwie " W kupie siła - nie damy się bladym twarzom i już " , na wszelki wypadek wodzowie założyciele w swej mądrości dodali : "ani żadnym innym kolorom twarzy  i ponowne już "  , ale ze względu na zbyt długą nazwę używano jej tylko przy oficjalnych uroczystościach .
Wracając do bladych twarzy - nie da się ukryć że Dalia także takową była, nawet bardzo białą twarzą -na szczęście szlachetne  idee krzewione przez Winnetou przyniosły efekty , a jego przyjaźń z Old S. zapoczątkowała piękne relacje pomiędzy "twarzami" różnych kolorów - szczególnie biało - czerwonymi .  Relacje te opierały się oczywiście na wzajemnym szacunku i tolerancji , pokazując dla odmiany że tak też można .

 W tej sytuacji federacyjny zapis o nie dawaniu się - dotyczył jedynie  wrogich agresorów chcących zagarnąć święte ziemie Indian  . Dalia zagarniać ich nie chciała , tym bardziej że otrzymała je w pięknym prezencie , więc mogła swobodnie rozkoszować się cudownie świeżym nieskażonym powietrzem i pięknymi widokami. Trzeba przyznać ze Indianie umieli dbać o swe ziemie , przecież były święte i jako takie z szacunkiem były traktowane. Serce Dalii, radowało się na ten widok , czyste powietrze, łąki, góry , czyste rzeki i zwierzę wszelkiego rodzaju swobodnie przemieszczające się a wśród nich ich król - bizon . Dalia wiedziała że gdyby nie w porę podjęta decyzja o Zjednoczeniu  , wszystko to mogło inaczej wyglądać.  

Indianie mają pewien zwyczaj ...nie przywiązują się zbytnio do swoich imion i bardzo lubią nadawać nowe – bacznie obserwują takiego delikwenta , co lubi , czym przykuwa uwagę lub jakiego dzielnego lub mniej dzielnego czynu dokonał . I wtedy...pyk...mają go …. jest to nieco ryzykowne , bo wyobraźnię mają dość nieograniczoną . Taki na przykład „Tańczący z wilkami „ na pewno odetchnął z ulgą gdy otrzymał swe piękne imię , mógł przecież skojarzyć się z czymś innym .
Pewnego razu...Indianie jak to Indianie   - ocknęli się zaskoczeni, i stwierdzili że owa Dalia mieszkająca po sąsiedzku – nie ma prawdziwego imienia . Postanowili czym prędzej nadrobić tą gafę . Zebrali wielkie zgromadzenie , zagrali na wielkich bębnach, rozpalili wielkie ognisko przy którym w wielkim kręgu zasiadła starszyzna z wielkimi pióropuszami na głowie . Zapalili fajkę pokoju , bo Dalia była bardzo pokojowa i kiwając w pomyślunku głowami, radzili nad imieniem. Radzili i radzili i...nie mogli się zdecydować . Propozycji było wiele , wiadomo - każdy ma inne spojrzenie . Wystarczy wspomnieć kilka takowych : "Tańcząca gdzie się da" , bo okazję do tańca znajdzie wszędzie - wyczyniając przy tym istne pląsające harce  lub  "Ta co ma wiatr we włosach" bo cieniutkie i delikatne , inne niż u kobiet i mężczyzn a nawet dzieci indiańskich są ,to ciągle wiatrem rozwichrzone ma ( te włosy ) . Ten wiatr przyniósł widocznie inspirację bo zaraz zaproponowano „ Ta co ją wiatr porwać może, ho ho ” - bowiem krucha i wagowo lekkawa była , to i wiatr bardziej porywisty mógłby w dal zanieść że ho, ho .
Ostatecznie osiągnięto porozumienie i zgodnie zatwierdzono NOWE IMIĘ .
Tanecznym krokiem na środek kręgu wystąpił Wielki Szaman, z pomalowaną twarzą i grzechotką w ręku - zaintonował śpiewnym głosem :
  • Ogłaszamy wszem i wobec ( w tle bębny i grzechotka ) w całej Federacji , że ta co ją do tej pory Dalią zwano – nowe otrzymała Imię ( w tle znów odezwały się bębny i zagrzechotała grzechotka )
  • Brzmi ono...- wszelki dźwięk zanikł w jednej chwili i wszystkie uszy nastawiły się na odbiór
  • " Z głową w chmurach " - dokończył gromkim głosem - bo zdaje się czasem , zwłaszcza gdy obłoki nisko nad ziemią krążą że ku nim odlatuje , stapiając się w jedno . ..
O,O,O,O,O, ładnie – zawołali z aprobatą wszyscy zebrani uderzając dłonią o usta tak ...że wyszło głośne ŁO, ŁO, ŁO, ŁO ... łaaadnieeee...a Dalia odetchnęła z ulgą na to poetyckie skojarzenie.
Ale to jeszcze nie koniec ...po Wielkim Szamanie wystąpiła Wielka Fibula ( w tłumaczeniu Ta co ma rozrzucone myśli ) i zawołała :
  • Z głową w chmurach „ opowiedz nam teraz swoją historię .
Indianie bowiem lubowali się w wszelkiego rodzaju opowieściach, które snuli przy ognisku a nawet odtwarzali różne scenki , tańczyli i śpiewali. Najważniejsze jest to że wspólnie spędzali czas i dobrze się przy tym bawili .
Serce Dali nie przywykłe jeszcze do swego imienia choć instynktownie czuło ze jest jej bliskie - zadrżało .
  • Historię ? - zapytała , a wszystkie obecne głowy i pióropusze skierowały się w jej kierunku – ale jaką historię ?
  • Takie 10 faktów o sobie, których nie znamy ...na ten przykład może być – odpowiedziała rezolutnie Wielka Fibula i wszystkie głowy i pióropusze przytaknęły jej z uznaniem .
  • Ach tak - 10 ? - powtórzyła machinalnie Dalia... to znaczy teraz już „Z głową w chmurach „ - aż 10 ? - zdrętwiała , gdyż co jak co ale Dal...hmmm...to jest „Głowa w chmurach” z opowieściami była na bakier . Chętnie słuchała, chętnie czytała ale snucie swojej własnej opowieści ? Takiej własnej historii nieznanej można by rzec ?
Na zachętę , Indianie zaintonowali  swoje OOOOOO które wyszło jako ŁOŁOŁOŁO , zatarabanili przy tym w co się dało - w bębny małe i duże, grzechotki , w piasek pod stopami i kijaszkiem o kijaszek ...po czym wlepili swój wzrok w ...nowe źródło opowieści ( czyli wiadomo kogo )
 
  • No dobrze...postaram się tak w skrócie ( jak mi się uda ) aby  was nie znużyć, bo wszyscy przecież czekamy na te tańce i skakańce co po opowieści mają się zacząć  - Dalia podwójnego imienia , a może i potrójnego ( kto by tam liczył ) położyła dłonie na biodrach i zatańczyła wesołoooo -  Co jak co - zawołała -  ale tańce uwielbiam ( 1 )  to już wiecie ale wam jeszcze powiem   ...kołysać się i podrygiwać w takt muzyki, tak swobodnie na luzie i śpiewać też . Kiedy byłam dziecięciem  - usłyszałam arię operową - byłam tak nią oczarowana i  zachwycona  że od tej pory zaczęłam wydobywać z siebie  z wielkim upodobaniem podobne dźwięki ( tak na marginesie, myślę że razem z niejaką Florence  stworzyłybyśmy piękny duet  )  . Do znudzenia słuchałam  Habanery z Carmen i Chóru niewolników z opery Nabucco . Swoja własną , niepowtarzalną technikę śpiewu szlifowałam  na blokowej klatce schodowej , gdzie echo niosło az miło - lamuuur....lamuuurrrr  i oooohoooohooo . A i dziś gdy jestem w  radosnym nastroju zdarza mi się podśpiewywać ...tylko nie rozumiem dlaczego gdy ja jestem taka radosna, co niektórzy zasłaniają uszy....
  •  ( 2 )Jestem uporządkowaną bałaganiarą.. w moim chaosie jest metoda...do chwili gdy ktoś mi go nie zaburzy ....lub wymknie się  z pod kontroli. Wtedy zakasuję rękawy...i wszystko wraca na swoje miejsce...na jakiś czas...dość krótki - przyznaję . Ogólnie bardzo lubię porządek .... każda rzecz  w domu ma swoje miejsce ...naprawdę nie wiem jak to się dzieje że je niepostrzeżenie zmienia, przecież wciąż ulepszam pod względem praktycznym, wprowadzam organizery przestrzeni w szafach, na biurku, regałach itp. Moje rzeczy lubią się przemieszczać i tyle, czasem nawet bawię się z nimi w chowanego - są w tym dobre ale ja też. Jak to mawia Marido, jestem mistrzynią  w odnajdywaniu rzeczy zaginionych...we mnie ostatnia nadzieja, jak ja ich nie znajdę - to znaczy że przeszły do innego wymiaru  :)
  •  ( 3 ) Taki paradoks - uwielbiałam szkołę i poznawanie nowych rzeczy  - ale w tym wszystkim nie znosiłam oceniania, klasyfikacji,  szablonowego narzucania bez możliwości wymiany myśli , tych wszystkich niepotrzebnych regułek i ciasnych umysłów. I tak już mi zostało. W rezultacie - szkoła stała się dla mnie miejscem nieprzyjaznym.   Smucą mnie stracone  możliwości  , niewykorzystany potencjał . Moim marzeniem jest przemiana w całym w szkolnictwie - wzorem szkół takich jak  Waldorfska, Montessori  czy Summerhill 
  •  ( 4 ) Odkąd pamiętam unikam konfliktów, sporów, kłótni i innych takich podobnych spraw ,  stałam się przez to wbrew wszelkiemu rozsądkowi samozwańczym rozjemcą   . Takie łagodzenie bowiem nie zawsze dobrze się kończy dla mediatora tkwiącego w samym oku kapryśnego i nieprzewidywalnego cyklonu . 
  •  ( 5 ) Do tej pory nie udało mi się opanować sztuki pakowania .Przed każdym wyjazdem mam z tym problem  w dodatku pakuję się przeważnie na ostatnią chwilę ,choć obiecuję sobie zrobić to wcześniej  . Mam dylematy co sie przyda...ja po prostu uważam że przyda się ...dużo rzeczy - które ku mojemu zaskoczeniu nie chcą wejść do walizy. W końcu udaje mi się je jakimś cudem upchć a na miejscu okazuje się że  i tak z nich nie korzystam a na dodatek tej naprawdę potrzebnej rzeczy i tak nie ma.   I tak za każdym razem...przyznam że jak mam się pakować to od razu odechciewa mi się podróży .
  • ( 6 ) Wolę kameralne sklepiki od dużych marketów i tych drażniących dźwięków  serwowanych klientom z głośników. Wyprowadza mnie z równowagi  i to o zgrozo - najczęściej w lokalach, gdzie powinien panować przytulny klimat - byle jaka głośna muzyka bez składu i ładu , najczęściej serwowana z programów telewizyjnych. 
  • o juz za połową ....superek...mam nadzieję  ze was nie nużę .... no to lecę dalej...( 7 ) Raz w życiu byłam w cyrku i ponownie by mnie wołami tam nie zaciągnęli. Klauny wystraszyły mnie tak bardzo że od tego czasu nie mogę na nich patrzeć i irytuje mnie wszystko co z cyrkiem związane  . Chyba podobne uczucia miał scenarzysta horroru z klaunem w roli głównej , ze wpadł na taki pomysł - rozumiem go doskonale - filmu oczywiście nie oglądałam . Brrr....przeszywa mnie dreszcz przerażenia na sam ich widok .
  • ( 8) Uwielbiam fantastykę naukową i kosmos ... od dziecka zaczytywałam się w książkach o tej tematyce , myślę że stało się tak za sprawą tego komiksu .  Choć  takie obrazkowe historie mnie jakoś nigdy nie pociągały i zdecydowanie wolałam tradycyjne książki , tą byłam po prostu zachwycona. Fantastyka naukowa wciągnęła mnie na całego i połknęła w całości...
  • ( 9 ) Od dwóch lat nie jem mięsa ...można rzec ze jestem tak jakby wegetarianką :) Tak jakby , bo czasem skuszę się na rybkę …eksperymentuję też z kuchnią pięciu przemian i jej pięcioma żywiołami :)
  • ( 10 ) Od dwóch lat także piję kawę...tak, tak dopiero od dwóch ale pod pewnym warunkiem... musi to być kawa wg pięciu przemian – gotowana z przyprawami , obowiązkowo z miodem , czasem z dodatkiem mleczka kokosowego – innej nie tykam .Wystarczy raz dziennie rano lub tylko w weekend ,koniecznie bez pospiechu  .  Sam rytuał ( jak ja to nazywam ) jej przyrządzania i powolne delektowanie się  wprowadza w piękny nastrój . Wcześniej nie piłam kawy – wręcz jej nie znosiłam i mnie odrzucała, a tu proszę połączenie żywiołów ognia, ziemi, metalu, wody i drzewa utworzyło smakowy cud.

    Nooo , dziękuję wam bardzo za uwagę , dobrnęłam do końca - mam nadzieję że wszyscy są jeszcze przytomni - zaśmiała się  " Z głową w chmurach " lekko zaniepokojona , bo jakoś tak cicho się zrobiło przy tym wielkim ognisku i tylko trzask palących się gałązek słychać było  .
    Zgromadzeni potwierdzili głośnym  : ŁOO, ŁOOO, ŁOOO  i odetchnęła  z ulgą , Indianie tak już mieli że jak słuchali - to słuchali i miało być cicho ....a teraz jak już wysłuchali to  kombinowali jak odegrają te sceny co usłyszeli i odśpiewają po swojemu opowieść .
    tym sposobem przeszli płynnie  do bardziej rozrywkowej części spotkania . 
    Tańczyli   , śpiewali  i wspaniale się wszyscy bawili aż do bladego świtu . 
    A wtedy Dalia  tanecznym krokiem udała się na spoczynek  , w dłoniach trzymała okrągły przedmiot z piórkami zwany łapaczem snów który otrzymała od szamana. A przykładając głowę do poduszki pomyślała  - jawa to była czy sen jakowyś ?  

    Na tym etapie szanowny czytelniku ( jeżeli dotrwałeś do końca ) tą opowieść zakończymy
    10 faktów zatoczyło koło i ułożyło się do snu  .





     


     

7 komentarzy:

  1. Przeczytałam pierwsze cztery punkty u myślę....o! To o mnie! Przy piątym się opamiętałam, bo pakowanie mam obcykane, choć nie lubię tego robić. Co innego rozpakowywanie. Podjeżdżam pod pralkę i ziuuuuu....
    Miło poznać Cię bliżej :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O widzisz , jak fajnie :) Też śpiewasz arie ? :))))
      A wiesz , że pomyślałam o Tobie przy piątym punkcie :) tak często podróżujesz że pewnie już wypracowałaś metodę pakowania :))) Może jakaś rada ?:)

      Usuń
    2. No pewnie, że opracowałam :)
      Najbardziej skuteczna jest lista rzeczy niezbędnych do spakowania. Tylko, że nie zawsze się chce taką listę tworzyć.
      Najważniejsze, żeby nie pakować się w ostatniej chwili. Ja pakuję się zawsze tydzień przed wyjazdem
      Mam gotowe kosmetyczki z kompletem miniaturowych kosmetyków. Urania układam w stosy na łóżku, niżej ustawiam buty i potem eliminuję nadwyżkę :)

      Usuń
    3. Dziękuję za wskazówki...spróbuję tak następnym razem :)))...może sobie w końcu poradzę z tą nadwyżką :)

      Usuń
  2. Wrócę tu sobie przeczytać w całości, bo trochę za mało czasu teraz mam i na nowo napływających osadnikach muszę się zatrzymać. ;-) Ale baaaardzo się cieszę, że wzięłaś udział w zabawie. :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ach Fibulko , nie da sie ukryć że 10 faktów całkowicie wymknęło się z pod kontroli i wydreptało swoją zaskakującą drogę :)))
      Mam nadzieję że znajdziesz chwilę :)))
      Pozdrawiam ciepło

      Usuń
  3. Miło się dowiedzieć trochę więcej o Tobie Dalio:*
    No i piękna opowieść...:)

    OdpowiedzUsuń

Witam pokrewne dusze, które trafiły do mojego świata, bardzo mi przyjemnie Was u siebie gościć... Będzie mi niezmiernie miło gdy zostawicie po swoich odwiedzinach słówko. Każdy Wasz komentarz dodaje mi skrzydeł , poprawia humor i jest dla mnie inspiracją do dalszego działania .

Dziękuję i pozdrawiam serdecznie

Anonimowych gości aby nie byli tacy bezosobowi proszę o podpisanie się imieniem.